اولین باراست که بدون نیت قبلی !!! دارم می نویسم  و به خاطر همین

شکل و شمایلش فرق دارد .

الآن دارم فکر می کنم که چندمین بار بود همین چند لحظه  پیش که

می خواستم ( با نیت قبلی !!)  چیزی بگویم و ...

راستش دارم به این نتیجه می رسم که  گفتن آنقدرها هم فکر کردن نمی خواهد ،

حالا مثلاْ اینها که می گویم ( همین حالا )

بی ربط تر از چیزهایی است که با فکر نمی گویم ؟!

"فکر کردن زیادی هم  خوب نیست ." ( خیلی ها گفته اند . و گوش نداده ام ) 

دلم می خواهد یکی پیدا شود و بگوید که :

مشکل از نگفتن است یا نخواستن ؟

دوست دارم یکی بیاید و بگوید که این ها ... این ها هم می گذرد ...

 می دانم اما دلم می خواهد بشنوم .

نگویم و بشنوم که : به زودی باز  هم می رسم

 به روزهایی که حال دلم خوش تر از اینها بود ...

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود !